Wat het openbaarvervoerabonnement echt dekt in de dalen

Ik deed mijn huurauto een week weg, en meestal werkte het

Ik was niet van plan dit te testen. Ik had een huurauto geboekt voor een week in Innsbruck, annuleerde die twee dagen voor aankomst omdat een vriendin me overtuigde dat de trams alleen genoeg zouden zijn, en bracht vervolgens zeven dagen door met precies uitzoeken waar ze gelijk had en waar ze ongelijk had. Lees eerst openbaar vervoer in Innsbruck: IVB en VVT uitgelegd als je de mechanica van het ticketsysteem zelf wilt. Dit is de persoonlijkere versie: wat er echt gebeurde toen ik probeerde de dalen zonder auto te bereiken.

De korte versie is dat het eigen netwerk van Innsbruck, gerund door IVB, echt uitstekend is, en dat het regionale VVT-netwerk dat zich daaromheen uitspreidt beter is dan ik verwachtte. De langere versie is dat de dekking niet gelijkmatig is, en als je ervan uitgaat dat één ticket of één abonnement je overal in Tirol brengt, sta je uiteindelijk twee uur te wachten bij een bushalte in een dorp zonder bus, wat mij één keer overkwam in het Ötztal en de les leerde waar dit hele artikel om draait.

Waar het netwerk echt sterk is

Binnen de stad zijn de trams en IVB-bussen zo frequent dat ik nooit een dienstregeling controleerde voordat ik het appartement bij Maria-Theresien-Straße verliet.

Buiten de stadsgrenzen verbinden de regionale VVT-bussen Innsbruck betrouwbaar met de plaatsen en liftstations die de meeste bezoekers daadwerkelijk willen: Hall in Tirol ligt ongeveer twintig minuten weg en vraagt niets speciaals, Wattens is een even makkelijke rit met de streekbus als je zelfstandig naar Swarovski Kristallwelten gaat met een losstaand toegangsticket voor Swarovski Kristallwelten in plaats van een gebundelde transfer, en het Seefeld-plateau is bereikbaar met de streekbus of met de trein op de Mittenwaldlijn, die ik ooit nam alleen voor het uitzicht door het Karwendel.

Het Stubaidal verraste me het meest. Ik kwam vanuit mijn hotel met één enkele VVT-bus, zonder overstappen, in Fulpmes, wat meer is dan ik van sommige openbaarvervoerverbindingen thuis kan zeggen. De bus stopt bij de dorpen en bij de lagere stations, en dat dekt veel van wat een eerste bezoeker nodig heeft.

De winter verandert het beeld in het voordeel van Innsbruck op een manier die specifiek is voor deze stad en het waard is te weten voordat je aanneemt dat het elders in Oostenrijk ook zo werkt. De gratis skibussen naar de Olympia SkiWorld-gebieden — Nordkette, Patscherkofel, Axamer Lizum, Muttereralm, Kühtai, Schlick 2000, Rangger Köpfl en Glungezer, plus een verbinding naar de Stubaier Gletscher — zijn een echt, zonder addertje voordeel van verblijven in de stad met een geldig skipas.

Ik verbleef vier dagen in de oude stad om te skiën en nam elke ochtend een andere gratis bus naar een andere berg zonder ooit naar een tarief te kijken. Dat is het sterkste argument om vanuit Innsbruck te skiën in plaats van vanuit een specifiek resort, en dat zeg ik als iemand die vanuit beide heeft geskied.

Waar het stilletjes ophoudt

Hier komt het deel dat de gepolijste versie van dit verhaal overslaat. Dat een streekbus je naar een dorp in het dal brengt, is niet hetzelfde als je op de berg brengen, en het is zeker niet hetzelfde als je naar een gletsjer brengen. De Stubaier Gletscher zelf, bovenaan het dal voorbij Neustift, vraagt om een eigen liftticket zodra je aankomt — de bus brengt je naar de basis, niet verder, en dat gat tussen basis en top is precies waar mensen kostenverrassingen tegenkomen. Dezelfde logica geldt voor de kabelspoorweg naar de Rosshütte boven Seefeld — een retourrit met de kabelspoorweg naar de Rosshütte is een apart betaald ritje bovenop het bereiken van het dorp zelf.

Verder weg breekt het patroon nog completer af. Het Zillertal heeft zijn eigen streektreinen en -bussen, en plaatsen als Mayrhofen zijn bereikbaar, maar zodra je wilt afbuigen naar het Schlegeis-stuwmeer of een specifiek startpunt aan het einde van een zijdal wilt opzoeken, dunt de dienstregeling uit tot een handvol ritten per dag, getimed voor lokale bewoners en werknemers, niet voor iemand die een flexibele dag wil plannen.

De Arlberg is hierin nog lastiger vanuit een basis in Innsbruck: hij ligt aan de hoofdspoorlijn, dus St. Anton zelf is een gemakkelijke treinrit, maar zodra je tussen dorpen wilt hoppen of op een ongewoon tijdstip een pad wilt bereiken, sta je weer te wachten op een dienstregeling die gebouwd is voor het skiseizoen, niet voor toerisme daarbuiten.

Ik maakte de fout om aan te nemen dat het Ötztal zich zou gedragen als het Stubaidal. Dat doet het niet, niet in dezelfde mate — de hoofdlijn het dal in richting Sölden rijdt redelijk vaak, maar de zijwegen en kleinere plaatsen zijn dunner bediend, en daar gebeurde mijn wachttijd van twee uur. Voor een gids over wat wel en niet betrouwbaar aansluit in die richting en richting Seefeld is naar Stubai, Ötztal en Seefeld met het openbaar vervoer het lezen waard voordat je je vastlegt op een autovrije week.

Wat ik echt anders zou doen

Als ik dit opnieuw zou doen, zou ik de auto van tafel houden voor de stad en de nabije dalen — Hall, Wattens, Igls, Seefeld, het lagere Stubaidal — omdat de combinatie van VVT en IVB dat allemaal probleemloos afhandelt, en eerlijk gezegd is het ontspannener dan zelf de beperkte oude stad van Innsbruck in rijden. Voor een blik op de vraag of de toeristenkaart het waard is bovenop gewone tickets, zie wat de Innsbruck Card echt omvat.

Maar voor alles rond het buitenste Zillertal, de Arlberg, of een losse, veranderlijke route langs meerdere dalen in één week — het soort reis dat wordt uitgestippeld in de Tirol grand tour — zou ik een auto huren.

De winter voegt daar zijn eigen regels aan toe, behandeld in autorijden in Tirol: vignet, tol en winterbanden, en dat zijn geen optionele extra’s — de winterbandenplicht wordt gehandhaafd, geen suggestie. Voor een compact verblijf op één locatie waarbij je elke dag een andere piek skiet, lees elke dag een andere berg skiën vanuit Innsbruck in plaats van standaard voor een resortbasis te kiezen.

Mijn eigen regel nu, een jaar en twee reizen later: vertrouw op de bus voor alles binnen ongeveer dertig minuten van de stad en voor het gratis skinetwerk, boek een bezoek aan Swarovski met ingebouwde transfer zoals het Swarovski Kristallwelten ticket en transfer in plaats van zelf met de streekbus te jongleren, en grijp naar een auto zodra een dal begint met het woord “Arlberg” of eindigt met het woord “Zillertal.” Al het andere ertussenin is echt, comfortabel te doen vanuit de stad, en als je zonder auto op Innsbruck Airport landt, is dat voor het grootste deel van wat dit artikel behandelt geen probleem.

Vragen die ik krijg over het OV-abonnement en de dalen

Omvat de Innsbruck Card de regionale VVT-bussen?

De Innsbruck Card bundelt stadsvervoer en toegang tot verschillende attracties, maar de dekking van regionale bussen is beperkt — controleer de actuele zones voordat je aanneemt dat het een normaal VVT-ticket voor een tocht naar het dal vervangt.

Zijn de gratis skibussen alleen voor skiërs?

Ze zijn getimed en gerouteerd voor de Olympia SkiWorld-skigebieden en vereisen doorgaans een geldig skipas of -ticket om gratis te reizen; het is geen algemene gratis pendeldienst naar de bergen voor sightseers.

Kan ik de Stubaier Gletscher volledig met het openbaar vervoer bereiken?

Ja, tot het dal en het lagere liftstation met de VVT-bus, maar de gletsjerlift zelf is een apart betaald ticket zodra je aankomt — de bus brengt je niet op de gletsjer.

Is Seefeld makkelijker met de trein of met de bus vanuit Innsbruck?

Beide werken; de trein op de Mittenwaldlijn is pittoresk en eenvoudig, terwijl de streekbus een prima, vergelijkbaar snel alternatief is als de timing je beter uitkomt.

Waarom was het openbaar vervoer trager in het Ötztal dan in het Stubaidal?

Het Stubaidal heeft een dichtere, toeristvriendelijkere busdienst naar zijn hoofddorpen, terwijl de zijwegen en kleinere plaatsen van het Ötztal draaien op een dunnere, meer lokaal getimede dienstregeling.

Is het realistisch om het Zillertal zonder auto te bezoeken?

De hoofdplaatsen zoals Mayrhofen zijn bereikbaar per streektrein en -bus, maar zijdalen en specifieke startpunten zijn veel makkelijker met een huurauto, vooral buiten het hoogseizoen.

Heb ik een auto nodig voor de Arlberg als ik in Innsbruck verblijf?

Niet voor een enkele tocht naar St. Anton, dat aan de hoofdspoorlijn ligt, maar voor het hoppen tussen Arlberg-dorpen op je eigen tempo neemt een auto veel wachttijd weg.

Wat is het ene ding dat mensen fout doen over de vervoersdekking in Tirol?

Aannemen dat een dorp in het dal bereiken per bus ook betekent de berg, de gletsjer of het startpunt bereiken — dat laatste stukje is heel vaak een apart ticket of een compleet ander vervoermiddel.